What’s in it for me?

13 november 2014

Duurzame inzetbaarheid, gezondheidsmanagement, interventies om vitaal te blijven. We vinden dit met elkaar belangrijk. Maar zetten we ook echt iets in beweging?

We zien zo vaak dat goed bedoelde projecten enthousiast opgestart worden, maar uiteindelijk weer een stille dood sterven. Ik heb weleens een HR adviseur gesproken die in haar eentje een heel project gezondheidsmanagement met de beste bedoelingen aan het opstarten was, maar vervolgens bijna zelf burn-out raakte doordat ze niemand in de organisatie mee kreeg. Zonde! Je zou toch verwachten dat medewerkers hierom zitten te springen. Maar de juiste snaar wordt lang niet altijd geraakt. Dat moet anders en dat kan anders!

Een blinde vlek als vakidioot is toch wel dat je er soms vanuit gaat dat medewerkers erom zitten te springen gezond te zijn, elke dag met plezier willen werken en zich altijd willen ontwikkelen. Maar als mensen dit zo belangrijk zouden vinden, zouden alle projecten toch vanzelf een succes moeten worden… Niks is minder waar.

Door veel gesprekken met medewerkers over het werk en wat voor hen belangrijk is, heb ik een vernieuwde kijk ontwikkeld op mensen en werken en het thema duurzame inzetbaarheid. Het is zó ontzettend persoonlijk wat voor medewerkers belangrijk is. Een project ‘one size fits all’ zal daarom nooit werken. Dit onderwerp vraagt om maatwerk. Het moet betekenis krijgen voor iemand persoonlijk.

De uitdaging is om de boodschap zo goed mogelijk te vertalen naar de medewerker zelf. Als je wilt dat medewerkers veranderen, zal hij/zij de vraag voor zichzelf moeten kunnen beantwoorden ‘what is in it for me?’. Als ik hier energie instop, wat krijg ik er voor terug, wat levert het mij op en vind ik dit de moeite waard. Tevens moet er een bepaalde noodzaak gevoeld worden, het thema moet urgent zijn, anders komt iemand niet in beweging. En het is van belang dat men ruimte in het hoofd heeft om een verandering te ondergaan.  Een mens is een gewoontedier en neurologisch gezien hebben we allemaal geheugensporen aangelegd. Het is niet makkelijk om van zo’n spoor af te stappen en een nieuwe weg in te slaan. Dit lukt alleen met aandacht en doorzettingsvermogen. Zodra er stress om de hoek komt kijken, valt men terug in het oude patroon.

Duurzame verandering vraagt daarom om een lange adem en een contextspecifieke aanpak. Ik geloof in programma’s bij organisaties waar de medewerker en de dialoog centraal staan, waar maatwerk geleverd wordt en waar op alle lagen in de organisatie aandacht is voor het onderwerp. Tevens zal de noodzaak voor medewerkers helder gemaakt moeten worden en zal er ruimte nodig zijn in de hoofden van medewerkers. Als hieraan voldaan wordt en de medewerker heeft voor zichzelf bepaald ‘what is in it for me’, zal er een beweging ontstaan. En als ik dan uit ervaring mag spreken: zodra dit ook echt gebeurt, boeken we met zijn allen zo’n mooi succes!

Deel artikel

Meer inspiratie